Cape York in Australië-Postbode in het grote niets

Wie op zoek is naar de uitersten in het verkennen van onherbergzame, haast uitgestorven gebieden, moet beslist eens naar Cape York in Australië. Vrijwel de enige manier om er te reizen is met het dagelijkse postvliegtuig. Onze reporter vloog mee met piloot Bill. De volgende video (weliswaar in’t Engels) geeft een goede indruk van de regio:

Cape York is een van de meest afgelegen gebieden van Australië. Het is groter dan Texas, maar kent minder inwoners dan Texel. Te ruig, te heet (en hun zomer begint nu zo’n beetje). En voor toeristen nauwelijks te bereizen. Dat wil zeggen: over land. Want er is altijd nog de vliegende postbode.

Hoe uiteenlopend of zonderling de bewoners van dit immense schiereiland ook mogen zijn: allemaal krijgen ze post. Cape York Air vliegt vanuit Cairns zes dagen per week verschillende routes over het schiereiland in het noordoosten van Australië. Hun kleine Cessna’s bieden ook nog plaats aan maximaal twaalf passagiers. De perfecte manier om in vogelvlucht een indruk van de Kaap te krijgen.

Oranjerode wanden en grillige toppen
Op deze woensdag is Bill de postbode annex piloot op de 1500 kilometer lange rondvlucht naar Heathlands. Na het opstijgen koerst hij af op het Daintree National Park, het oudste stukje regenwoud ter wereld. Na niet al te lange tijd dunt de begroeiing uit en verandert het landschap. Groen maakt plaats voor het oranjerood dat het Australische continent zo typeert. Geen steile wanden en grillige bergtoppen meer, maar een heuvellandschap dat er als een verfrommeld laken bij ligt.

Read More

New York op Hollandse leest…

Get out!“, schaterlacht barman Josh van een van New Yorks beroemdste café’s, P.J. Clarke’s aan Third Avenue. Hij heeft geen idee waar de naam Yankees vandaan komt. Maar dat het in vervlogen tijden een scheldnaam van de Zuiderlingen zou zijn geweest voor de New Yorkers, omdat die allemaal Jan en Kees heetten gaat er bij hem niet in.

Oké, dat de Dutch something to do hebben gehad met de stad, weten de meeste New Yorkers wel. Maar hoe groot de Nederlandse invloed op de stad is, weten maar weinigen. En dat is zonde, vindt Mary Farrell. Als directeur van het observatiedek op de zeventigste verdieping van het beroemde Rockefeller Building laat ze New York jaarlijks aan honderdduizenden mensen vanuit de lucht zien. ,,New York is waanzinnig indrukwekkend. En dan te beseffen dat de stad gesticht is door Hollanders…”

De Hollandse bemoeienis met wat tegenwoordig toch wel als bekendste stad ter wereld geldt, begon bijna vierhonderd jaar terug. In 1609 ging het VOC-schip Halve Maen met aan het roer Henry Hudson op ontdekkingsexpeditie. Het eigenlijke doel was om een nieuwe, noordelijke route naar ‘de oost’ te vinden. Maar omdat ijs die doorgang blokkeert zet hij koers de andere kant op. Hij bereikt Amerika via, hoe kan het ook anders, de Hudson River.

Read More

Eén met de Oostenrijkse Bergen

Het is alsof je de overbekende ansichtkaart zelf instapt. Toch is sneeuwschoenwandelen niet iets dat je zo snel bedenkt om te gaan doen. Voor de niet-skiër is het echter één van de mooiste manieren om de sneeuw te beleven. Ver weg van geprepareerde pistes en zonder al te vermoeiende hellingen, maar vol nostalgie en winterromantiek.

We zijn net aangekomen in het door toeristen nauwelijks opgemerkte pittoreske Kals am Großglockner, een verzameling typische Oost-Tiroler huizen die – natuurlijk – rond een prachtig kerkje zijn gegroepeerd. Een oase van rust en vriendelijkheid, zo zal de komende dagen blijken. En romantisch, want die avond staat er direct een vollemaanswandeling op het programma waarbij we ook een uitleg krijgen, in het Engels welliswaar, over “Fractal Art”.

Met veel laagjes kleding over elkaar, flinke handschoenen aan en een dikke muts op worden we ontvangen door Margit Riepler, opzichter in het Nationalpark Hohe Tauern. Zij neemt ons mee vanuit het Lucknerhaus (1918 meter) waar we heerlijke Tiroler Knödel met zuurkool en Kaisersmarren (een soort pannenkoek) eten. Het hotel-restaurant aan het einde van de Kalser Glocknerstraße biedt bovendien het beroemde uitzicht op de Großglockner (met 3798 meter de hoogste berg van Oostenrijk).

Read More

Estland: Een land bomvol potentie

Estland is een land dat het toeristisch gaat maken. De hoofdstad Tallinn bestaat uit ridderkastelen, hellende straatjes en knusse cafés. De Estse natuur is ronduit verbluffend. En het mooie is dat je een bezoek aan dit noordelijke Baltische land prima kunt combineren met een uitstapje naar St. Petersburg (Rusland) of Helsinki (Finland).

Het centrum van Tallinn is gebouwd op een heuvel, waar de Denen zo’n 800 jaar geleden een groot kasteel bouwden. Van dat kasteel is niets meer over, maar gelukkig hebben drie laat-middeleeuwse torens de tand des tijds weten te doorstaan. Ze zijn in zo’n goede staat dat je je makkelijk kunt inbeelden hoe ridders in en om de toren geleefd moeten hebben.

En zo gaat het constant als je in Tallinn bent: de donkere hellende steegjes, de oude stadsmuur, de torenspitsen en de gildenhuisjes: ze zorgen ervoor dat beelden uit het verleden als historische films op je netvlies verschijnen. Ridders die op bezwete paarden door de stad denderen, markten vol leurende kooplui, prinsen en prinsessen. Ja, Tallinn doet mijmeren.

Read More

Lekker zweten in Zweden

Een nachtje in een tentje op een onbewoond eiland vereist goede voorbereiding. Niets zo vervelend als in het donker een boom moeten vinden, rondzoemende muggen in je tentje en doornatte kleding. Een zaklamp, wc-papier, regenkleding, slaapzak en antimuggengel zijn dan ook geen overbodige luxe voor drie dagen kajakken en mountainbiken in het noorden van Zweden. Met een dosis humor doorstond ik de test. Nu nog wat meer werken aan de lichamelijke conditie. Want iets stevigere armspieren zijn ook zeer welkom…

“We gaan een geoefend parcours afleggen.”

En bedenkelijk vraagt de 53-jarige instructeur, die eruitziet als Clint Eastwood in zijn jongere jaren: hier en daar wat rimpels, maar een afgetraind lichaam zonder een grammetje vet, of ik mijn bovenarmen veel train? Nou, nee. De enige krachtsinspanning die mijn armen hebben, is het tillen van overvolle boodschappentassen. Ik mompel dat ik wel wat vechtsportervaring heb, maar als ik naar mijn armen kijk, en de kleine welving, waar de spierballen zich zouden moeten tonen, word ik toch wat nerveus.

Pedalen

De kajaks worden bevoorraad met kampeerspullen en etenswaren waar we een week van kunnen leven.

Reddingsvest eroverheen en we kunnen van start. Op het droge oefenen we eerst de peddeltechniek. ” Je kunt het beste je hele bovenlichaam gebruiken en niet alleen je bovenarmen” , legt Clint uit. Dat knoop ik goed in mijn oren, ik moet het tenslotte van de techniek hebben. Eenmaal in de boot ontdekken we het verschil tussen een kajak en een kano: in de kajak zitten twee pedalen waarmee je kan sturen. Ideaal.

Read More

Skatend de wereld over

Het begon zoals het zo vaak gaat. Stelletje vrienden organiseert iets, en voor je het weet is de groep wel heel erg uitgedijd. Lex van Buuren is de tel kwijt geraakt, maar vermoedt dat hij inmiddels zo’n 5000 skatende Nederlanders door steden als Berlijn, Barcelona, New York en Parijs heeft geloodst. “Alleen al vorig jaar hebben we met 750 landgenoten Parijs doorkruist.”

En hoewel hij iedere straathoek van Parijs inmiddels kan uittekenen, bekruipt hem nog altijd een gevoel van opwinding wanneer hij zijn skates onderbindt aan de start van de Paris Roller. “Het is werkelijk geweldig om door een buitenlandse stad te rollen. Dat vrijheidsgevoel is uniek, bovendien ontdek je plekjes waar je anders nooit zou komen.”

De Amsterdammer zag in 2014 dat hij en zijn vrienden niet de enigen waren die enthousiast raakten van zo’n skatetochtje. En dus riep hij reisorganisatie Skate-A-Round in het leven, huurde bussen en toog met een groep skaters naar Parijs. “In het begin was het echt pionieren. Zo stond ik met mijn mond vol tanden toen wij eens aan de start verschenen en er een conflict bleek tussen de organisatie van Paris Roller en de politie. De tocht werd afgeblazen, terwijl daar tienduizend man stonden te wachten. Uiteindelijk is het een van de leukste tochten geworden; we zijn gewoon gaan rollen! Als zo’n groep skaters tegelijk een kruising oversteekt, dan wacht het verkeer vanzelf.”

Read More