KEUKENHOF bol van de kleuren

Maar liefst zeven inspiratietuinen heeft tuinarchitecte Jacqueline van der Kloet dit jaar ingericht in de Keukenhof, Nederlands allermooiste lentetuin. Spectaculaire thema- en trendtuinen, waar bezoekers vooral inspiratie kunnen opdoen voor hun éigen tuin. Geen wonder dus dat Jacqueline, al vele jaren verbonden met Lisse, haar nieuwe boek over de Keukenhof de naam ‘Inspiration’ heeft gegeven. Met dit prachtboek kun je dit voorjaar de hele Keukenhof én Jacqueline met al haar frisse tuinideeën mee naar huis nemen, als het ware.

Nog sluimert het 32 hectare grote park. Maar het belóóft wat, want dit jaar zijn maar liefst zeven miljoen nieuwe bloembollen geplant. De tuinlieden die de laatste hand leggen aan de inrichting zien nu elke dag méér kleur. “De lente is dit jaar uitzonderlijk laat”, constateert tulpenverzorger Jan Vrolijk (57), al zestien jaar tuinman in de Keukenhof. “Alleen volop sneeuwklokjes, de rest houdt zich onder de grond nog schuil voor de kou.”

“Maar dat kan nu van de ene dag op de andere omslaan”, weet Jacqueline. “Als de temperaturen wat gaan stijgen en er komt zo’n knapperig voorjaarszonnetje bij, dan is de hele Keukenhof ineens groen en dan, ja dán volgt ineens die immense explosie van bloemenkleuren, elk jaar weer een fabelachtige gewaarwording.”

Read More

FUNCHAL heeft veel te bieden

Een schitterend eiland met een subtropisch klimaat zonder één meter strand en toch geliefd bij duizenden toeristen. Hoe kan dat? Was het dan toch het glaasje madera, waarover Ted de Braak in lang vervlogen tijden zong, wat ons voor Madeira deed kiezen?

Nee, het drankje madera is in ons land nooit een topper geworden, hooguit in de keuken. Het zijn juist de moderne trends die Madeira opnieuw in de toeristische schijnwerpers hebben geplaatst. Vreemd genoeg staan die trends behoorlijk haaks op elkaar. Immers, wandelen langs de rustieke levadas (irrigatiekanalen) is heel wat anders dan de accu opladen aan de Atlantische Oceaan, in luxueuze zwembaden op 608 kilometer van Marokko en 1000 kilometer van Lissabon. Het éne doen en het ander niet laten – dat lijkt geen gek voorstel.

Madeira is plotseling weer een topper, na de afgelopen tien jaar behoorlijk verbleekt te zijn geraakt, onder andere omdat de wijn het bij ons van de madera won en we borduurwerk en bloemenpracht dichter bij huis ook kunnen aantreffen. Het is dus bepaald niet vreemd, dat Madeira lang het imago had van een wat oubollig eiland, waar de conservatieve Britten zich het meest thuis voelden. Nadat Joao Concalves Zarco in 1418 bij een ontdekkingstocht langs de Afrikaanse kust door een storm beschutting moest zoeken op Porto Santo (37 kilometer naar het noordoosten gelegen en wèl in het bezit van zilverwitte stranden) werd een jaar later Madeira ontdekt.

Read More

Proeven van de Waterlinie

De Chinezen hebben hun Grote Muur, wij hebben de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Van 1815 tot 1963 stond deze 85 kilometer lange strook land tussen Muiden en de Biesbosch geheel in dienst van de verdediging van het vaderland.

Bij onraad, zoals in de Eerste Wereldoorlog en in 1940, liet men negen zogenaamde inundatiekommen vollopen met een laagje water dat net te ondiep was voor boten en net te diep voor zwaar materieel. De doorgangswegen en de hooggelegen gebieden werden bewaakt door zeven vestingen, vijftig forten en talloze andere verdedigingswerken.

‘Wie van onze Waterlinie proeft, sterft eraan’, was de leus. Maar niemand heeft eraan geproefd. De forten zijn gespaard gebleven voor krijgsgeweld en gelukkig ook voor de slopershamer. Op sommige plaatsen zijn de steden dichterbij gekropen, zoals bij Utrecht, maar het zuidelijke deel van de Waterlinie heeft nog steeds het karakter van een groene singel. Ook in de forten tiert de natuur welig. Enerzijds doordat de meeste forten met rust gelaten worden, anderzijds door een afwijkende ondergrond.

Read More

Vier dagen vakantie voor 120 euro

Eindelijk is het zomer en omdat ook de wind de komende dagen gunstig waait, bind ik na jaren weer eens de fietstassen op de bagagedrager om een ‘groot rondje’ IJsselmeer te fietsen. In de tassen wat ondergoed, T-shirts, sokken, een wielerbroek, wat toiletspullen. Om het maar helemaal echt te doen, gaan ook het eenpersoons tentje, slaapzak en -matje achterop.

Omdat uw verslaggever nog van de generatie is die de Nederlandse kaart er soms letterlijk en figuurlijk ingestampt kreeg en daarom het rijtje Delfzijl, Hoogezand, Sappemeer, enz. nog zó voor zich op de kaart ziet, is het vertrek met de wind in de rug richting Utrecht onder het motto ‘Ik zie wel waar ik vanavond slaap’.

Ik passeer Amsterdam buitenom en volg tot en met de stad Utrecht het fietspad langs het Amsterdam-Rijnkanaal. Achteraf toch niet zo’n gelukkige keuze: het gaat snel, maar is ook vreselijk saai. Maar omdat de Utrechtse Heuvelrug lonkt, trap ik nog maar eens extra hard door.

Read More

Lama’s voor toeristen

Lama’s in de Oostenrijkse bergen? Ja, waarom niet? Het Andes-gebergte in Zuid-Amerika zit toch ook vol met deze dieren. Dus in de Oostenrijkse bergen zullen ze eveneens prima hun weg kunnen vinden. Peter Reichholf, een van de weinige lamahouders in Oostenrijk, organiseert sinds kort lamatrekkings door de bergen van het Salzburger Sonnenterrasse. Hij rust zijn lama’s uit met zadels en tuigjes en geeft ze mee aan toeristen. Wat hij al dacht, komt uit: zelfs het vee heeft lol in het begeleiden van wandelaars.

Wel een raar gezicht. Wanneer de lama’s zich op de openbare weg begeven, zitten automobilisten soms bijna omgedraaid in hun stoel. Regenkleding nodig om het gespuug van de dieren te ontwijken? Niet nodig. Peter legt uit dat lama’s, net als honden, in een roedel leven en alleen uit zelfverdediging spugen; wanneer een lagere in rang een hogere in rang dwarszit, volgt een klodder gal. In de drie uur dat we met de lama’s Alejandro, Picasso en Aldo lopen, doet zich slechts één maal een spuugincident voor.

Wandelen met lama’s, ja ja. Zo heel erg veel stelt het nu ook weer niet voor. Het is te vergelijken met het uitlaten van een enorme aangelijnde hond langs een mooie route door de bergen. De lama’s geven het tempo aan, sjouwen de bagage mee en kunnen misschien nog wel een klein kind dragen. Waarom dan toch doen? Het wandelen met deze Andes-dieren schijnt rustgevend te werken. Bovendien wordt beweerd dat lama’s een therapeutische werking hebben bij de begeleiding van ontspoorde jongeren.

Read More

Verraderlijke vulkaan op Fogo

FOGO (Kaapverdië) – De indrukwekkende vulkaan die inmiddels 27 keer is uitgebarsten, de overheerlijke koffie en de fruitige frisse wijn die wordt gemaakt van druiven die kleine boeren aanleveren bij de wijncoöperatie. Bij de laatste eruptie van de vulkaan in 1995 werd die overigens verwoest, maar is inmiddels weer opgebouwd. Dit zijn kort gezegd drie ingrediënten die schreeuwen om een bezoek aan het bijzondere eiland Fogo (Vuureiland), dat behoort bij Kaapverdië.

Van een bruisend stadsleven moet Fogo het in ieder geval niet hebben. Als we zondagochtend vroeg op het eiland arriveren en onze intrek nemen in het knusse pension Pousada Belavista in het centrum van de hoofdstad Sao Filipe, kun je werkelijk een kanon afschieten zonder iemand te raken. Waar zijn de 6000 bewoners van Sao Filipe?

Niemand die flaneert langs de boulevard, geen kinderen die een snelle duik nemen in de zee. Slechts enkele jonge mannen die een kaartje leggen in één van de weinige cafés die open zijn. Een hapje eten bestellen verloopt moeizaam. Daar schuilt meteen één van de grootste problemen van het voorzichtig opkomend toerisme op de diverse eilanden van Kaapverdië: de meeste Kaapverdianen spreken alleen Portugees.

Read More

‘Hollands spoor’ in Antwerpen

De steentjes van de Amsterdamse Dam of een glas-in-loodraam van koningin Juliana. Je vindt het allemaal in… Antwerpen. Jaarlijks genieten ruim een miljoen landgenoten van een weekeindje in de Scheldestad, al beseffen weinigen dat het stadscentrum niet alleen omkomt van de Vlaamse gezelligheid, maar ook talloze Nederlandse schatten en verwijzingen bevat.

“Ook in Antwerpen zelf kwam we er onlangs achter dat de herinneringen aan Nederland nogal onderbelicht bleven. Nogal vreemd natuurlijk wanneer je bedenkt dat veruit de meeste toeristen uit het noorden komen”, aldus cultuurwethouder Philip Heylen, die de nieuwe rood-wit-blauwe rondtocht samen met de Nederlandse ambassade heeft uitgezet.

Wie de wandeling ‘Hollandse sporen in Antwerpen’ op de Grote Markt start, wordt meteen op de vele decoraties van het stadhuis gewezen, die allemaal door landgenoten van boven de rivieren werden vervaardigd. Zelfs nadat de Belgen zich in 1830 van Nederland los maakten, bleef de band bestaan.

Read More

Ruig Mexico heeft alles

Groen van de bomen, blauw van de lucht en grijs van het asfalt. Het zijn de enige drie kleuren die we kilometers lang om ons heen zien. Er zijn geen andere auto’s te bekennen op deze Mexicaanse weg vol gaten. Zo’n tweeduizend kilometer rijden we langs , prachtige watervallen en parelwitte stranden.

We hebben ruim een uur vertraging en eenmaal aangekomen op de luchthaven van Cancun lijkt het eeuwen te duren voordat de koffers arriveren. Het is al bijna donker buiten. Zodra ik het vliegveld uitloop om de huurauto op te halen, haal ik even opgelucht adem. De wegen zien er goed uit, Hollands goed zelfs.

Na wat gehannes met papieren, creditcard en paspoort rijden we weg in onze kleine, grijze Volkswagen Pointer. We zijn doodop en verlangen naar ons eerste Mexicaanse bedje. Links, rechts, nog een paar keer links. In de verte zie ik de weg richting het centrum opdoemen. Ik schrik. Het is er niet alleen een grote chaos van auto’s, die zonder richtingaanwijzer continu van baan verwisselen, maar ook het wegdek is er slecht aan toe.

Read More