Vier dagen vakantie voor 120 euro

Eindelijk is het zomer en omdat ook de wind de komende dagen gunstig waait, bind ik na jaren weer eens de fietstassen op de bagagedrager om een ‘groot rondje’ IJsselmeer te fietsen. In de tassen wat ondergoed, T-shirts, sokken, een wielerbroek, wat toiletspullen. Om het maar helemaal echt te doen, gaan ook het eenpersoons tentje, slaapzak en -matje achterop.

Omdat uw verslaggever nog van de generatie is die de Nederlandse kaart er soms letterlijk en figuurlijk ingestampt kreeg en daarom het rijtje Delfzijl, Hoogezand, Sappemeer, enz. nog zó voor zich op de kaart ziet, is het vertrek met de wind in de rug richting Utrecht onder het motto ‘Ik zie wel waar ik vanavond slaap’.

Ik passeer Amsterdam buitenom en volg tot en met de stad Utrecht het fietspad langs het Amsterdam-Rijnkanaal. Achteraf toch niet zo’n gelukkige keuze: het gaat snel, maar is ook vreselijk saai. Maar omdat de Utrechtse Heuvelrug lonkt, trap ik nog maar eens extra hard door.

Read More

Lama’s voor toeristen

Lama’s in de Oostenrijkse bergen? Ja, waarom niet? Het Andes-gebergte in Zuid-Amerika zit toch ook vol met deze dieren. Dus in de Oostenrijkse bergen zullen ze eveneens prima hun weg kunnen vinden. Peter Reichholf, een van de weinige lamahouders in Oostenrijk, organiseert sinds kort lamatrekkings door de bergen van het Salzburger Sonnenterrasse. Hij rust zijn lama’s uit met zadels en tuigjes en geeft ze mee aan toeristen. Wat hij al dacht, komt uit: zelfs het vee heeft lol in het begeleiden van wandelaars.

Wel een raar gezicht. Wanneer de lama’s zich op de openbare weg begeven, zitten automobilisten soms bijna omgedraaid in hun stoel. Regenkleding nodig om het gespuug van de dieren te ontwijken? Niet nodig. Peter legt uit dat lama’s, net als honden, in een roedel leven en alleen uit zelfverdediging spugen; wanneer een lagere in rang een hogere in rang dwarszit, volgt een klodder gal. In de drie uur dat we met de lama’s Alejandro, Picasso en Aldo lopen, doet zich slechts één maal een spuugincident voor.

Wandelen met lama’s, ja ja. Zo heel erg veel stelt het nu ook weer niet voor. Het is te vergelijken met het uitlaten van een enorme aangelijnde hond langs een mooie route door de bergen. De lama’s geven het tempo aan, sjouwen de bagage mee en kunnen misschien nog wel een klein kind dragen. Waarom dan toch doen? Het wandelen met deze Andes-dieren schijnt rustgevend te werken. Bovendien wordt beweerd dat lama’s een therapeutische werking hebben bij de begeleiding van ontspoorde jongeren.

Read More

Verraderlijke vulkaan op Fogo

FOGO (Kaapverdië) – De indrukwekkende vulkaan die inmiddels 27 keer is uitgebarsten, de overheerlijke koffie en de fruitige frisse wijn die wordt gemaakt van druiven die kleine boeren aanleveren bij de wijncoöperatie. Bij de laatste eruptie van de vulkaan in 1995 werd die overigens verwoest, maar is inmiddels weer opgebouwd. Dit zijn kort gezegd drie ingrediënten die schreeuwen om een bezoek aan het bijzondere eiland Fogo (Vuureiland), dat behoort bij Kaapverdië.

Van een bruisend stadsleven moet Fogo het in ieder geval niet hebben. Als we zondagochtend vroeg op het eiland arriveren en onze intrek nemen in het knusse pension Pousada Belavista in het centrum van de hoofdstad Sao Filipe, kun je werkelijk een kanon afschieten zonder iemand te raken. Waar zijn de 6000 bewoners van Sao Filipe?

Niemand die flaneert langs de boulevard, geen kinderen die een snelle duik nemen in de zee. Slechts enkele jonge mannen die een kaartje leggen in één van de weinige cafés die open zijn. Een hapje eten bestellen verloopt moeizaam. Daar schuilt meteen één van de grootste problemen van het voorzichtig opkomend toerisme op de diverse eilanden van Kaapverdië: de meeste Kaapverdianen spreken alleen Portugees.

Read More

‘Hollands spoor’ in Antwerpen

De steentjes van de Amsterdamse Dam of een glas-in-loodraam van koningin Juliana. Je vindt het allemaal in… Antwerpen. Jaarlijks genieten ruim een miljoen landgenoten van een weekeindje in de Scheldestad, al beseffen weinigen dat het stadscentrum niet alleen omkomt van de Vlaamse gezelligheid, maar ook talloze Nederlandse schatten en verwijzingen bevat.

“Ook in Antwerpen zelf kwam we er onlangs achter dat de herinneringen aan Nederland nogal onderbelicht bleven. Nogal vreemd natuurlijk wanneer je bedenkt dat veruit de meeste toeristen uit het noorden komen”, aldus cultuurwethouder Philip Heylen, die de nieuwe rood-wit-blauwe rondtocht samen met de Nederlandse ambassade heeft uitgezet.

Wie de wandeling ‘Hollandse sporen in Antwerpen’ op de Grote Markt start, wordt meteen op de vele decoraties van het stadhuis gewezen, die allemaal door landgenoten van boven de rivieren werden vervaardigd. Zelfs nadat de Belgen zich in 1830 van Nederland los maakten, bleef de band bestaan.

Read More

Ruig Mexico heeft alles

Groen van de bomen, blauw van de lucht en grijs van het asfalt. Het zijn de enige drie kleuren die we kilometers lang om ons heen zien. Er zijn geen andere auto’s te bekennen op deze Mexicaanse weg vol gaten. Zo’n tweeduizend kilometer rijden we langs , prachtige watervallen en parelwitte stranden.

We hebben ruim een uur vertraging en eenmaal aangekomen op de luchthaven van Cancun lijkt het eeuwen te duren voordat de koffers arriveren. Het is al bijna donker buiten. Zodra ik het vliegveld uitloop om de huurauto op te halen, haal ik even opgelucht adem. De wegen zien er goed uit, Hollands goed zelfs.

Na wat gehannes met papieren, creditcard en paspoort rijden we weg in onze kleine, grijze Volkswagen Pointer. We zijn doodop en verlangen naar ons eerste Mexicaanse bedje. Links, rechts, nog een paar keer links. In de verte zie ik de weg richting het centrum opdoemen. Ik schrik. Het is er niet alleen een grote chaos van auto’s, die zonder richtingaanwijzer continu van baan verwisselen, maar ook het wegdek is er slecht aan toe.

Read More

PIET PAULUSMA kampeerder in hart en nieren

Weer of geen weer: Piet Paulusma gaat in zijn vakantie liefst kamperen. „Dan voel ik me pas echt vrij. Dat heerlijk primitieve gevoel: met z’n allen onder tentdoek op zo’n veldje, lekker buiten. Kamperen heeft ook iets spannends. Dat heeft te maken met trotseren van de elementen. Weg met al het overbodige comfort, met beide benen op de grond en in de natuur”, glundert de populaire Friese weerman, die elke zomer in Nederland van zijn vakantie geniet, ergens op een camping.

„Kamperen deden we in Friesland van huis uit al”, vertelt Piet, ook alweer over de 50. „En vanaf m’n zestiende mocht ik dan met m’n vrienden en kennissen uit Franeker in de vakantie kamperen op Terschelling. Tentje mee, hupsakee. Camping Cnossen, daar is ’t begonnen. Altijd feest, we zijn daar wat jaartjes geweest. Maar ook later, met Joke en de kinderen: altijd kamperen. Echt heerlijke vakanties hebben we beleefd, de mooiste herinneringen. Elke zomer, plús nog een keer in het voorjaar en in het najaar.”

Nóg is Piet in de zomer het liefst op de camping, ook altijd een dankbare plek voor zijn weerbericht dat Paulusma voor SBS 6 steevast ’op locatie’ presenteert, ergens in Nederland.

Read More

BEREN, allemaal BEREN

Opgewonden kwetterend stappen we door de verse sneeuw alsof we voor het eerst op schoolreisje zijn. Rugzakje op de rug, fototoestel op de buik: we gaan beren kijken. Nog nooit ademden we zulke heerlijke frisse lucht in. Ons hoofd lijkt er licht en vrolijk van te worden. Plots staan we stil en zien afdrukken van heel grote berenpoten in de sneeuw. Dat is waar ook, realiseren we ons plotseling bedremmeld. De beren lopen natuurlijk in hetzelfde bos rond als wij. En echt niet achter glas of tralies, zoals in de dierentuin. Het belooft een geweldige avond en nacht te worden.

Dit alles speelt zich af diep in Finland aan de grens met Rusland. Jani Määttä is onze gids. Vanuit Martinselkonen Wildlife Centre in Suomussalmi verzorgt hij al tien jaar dergelijke trips. Een lichte spanning toe slaat toe. We kunnen ze natuurlijk tegen het lijf lopen. Jani knikt geruststellend. Dat gebeurt eigenlijk nooit. Na twintig minuten lopen wenkt Jani ons. “We zijn nog 500 meter van de hut verwijderd. We moeten nu écht heel stil zijn. ” Even later fluisterend: “We zijn nu op 200 meter genaderd en moeten als een groep bij elkaar blijven.” Geen nodeloos advies.

Als we de hut tussen de bomen ontwaren zien we van rechts al Otelias (zoals Jani haar heeft gedoopt), een moederbeer met drie jongen van één jaar. Een korte sprint en we zijn binnen. Wat zijn ze aandoenlijk. De kleintjes. Zo onbevangen snoepend van de vis die rijkelijk bij de hut is neergelegd. Tegelijkertijd houden ze hun moeder nadrukkelijk in de gaten. Er zijn vast nog meer kapers op de kust die van de weelde aan vis willen genieten. Een heel grote beer komt majestueus aan waggelen. Jani noemt hem Tuima en hij heeft duidelijk honger.

Read More

New York op Hollandse leest…

Get out!“, schaterlacht barman Josh van een van New Yorks beroemdste café’s, P.J. Clarke’s aan Third Avenue. Hij heeft geen idee waar de naam Yankees vandaan komt. Maar dat het in vervlogen tijden een scheldnaam van de Zuiderlingen zou zijn geweest voor de New Yorkers, omdat die allemaal Jan en Kees heetten gaat er bij hem niet in.

Oké, dat de Dutch something to do hebben gehad met de stad, weten de meeste New Yorkers wel. Maar hoe groot de Nederlandse invloed op de stad is, weten maar weinigen. En dat is zonde, vindt Mary Farrell. Als directeur van het observatiedek op de zeventigste verdieping van het beroemde Rockefeller Building laat ze New York jaarlijks aan honderdduizenden mensen vanuit de lucht zien. ,,New York is waanzinnig indrukwekkend. En dan te beseffen dat de stad gesticht is door Hollanders…”

De Hollandse bemoeienis met wat tegenwoordig toch wel als bekendste stad ter wereld geldt, begon bijna vierhonderd jaar terug. In 1609 ging het VOC-schip Halve Maen met aan het roer Henry Hudson op ontdekkingsexpeditie. Het eigenlijke doel was om een nieuwe, noordelijke route naar ‘de oost’ te vinden. Maar omdat ijs die doorgang blokkeert zet hij koers de andere kant op. Hij bereikt Amerika via, hoe kan het ook anders, de Hudson River.

Read More