Gezonde Voeding: het Mediterrane Dieet

Olijfolie is een van de basis elementan van het Mediterrane Dieet. Het wordt beschouwd als een antioxidant, zodat het ook effectief is in de strijd tegen kanker.

Het mediterrane dieet kan echter ook een uitdaging zijn. Hoewel 40 procent van iemand’s totale calorieën zijn afgeleid van vet, mogen mensen die dit dieet volgen alleen maar kleine porties rood vlees eten. Zelfs vis en pluimvee zijn niet populair, alsook melk en zuivelproducten. In tegenstelling tot andere diëten kun je met Het Mediterrane Dieet een behoorlijke hoeveelheid brood en aardappelen eten, en je mag om de andere dag eieren eten. Je mag zelfs kleine hoeveelheden wijn drinken.

Het mediterrane dieet biedt weinig aan verzadigde vetten of transvet. Dit betekent dat mensen die dit dieet volgen moeten voorkomen dat ze bepaalde oliën, alsmede margarine, pindakaas, gebak of koekjes eten. Ze worden ook aangemoedigd om de totale hoeveelheid vet die ze elke dag eten te verminderen.

Read More

Smaakvol Texel

Op Texel zegt men niet ‘smakelijk eten’ , maar voegt men z’n disgenoten ‘met smaak’ toe, als die op het punt staan hun tanden te zetten in een asperge, lamskarbonaatje of stukje schapenkaas. Kok Jef Schuur, patroon van het gelijknamige Texelse restaurant, heeft de godenspijzen allemaal bij de hand: Texelse oesters, geraapt op het wad, misschien wel de lekkerste schapenkaas van Nederland gemaakt door Piet Bakker, het beste lamsvlees van slager Goeïnga bij hem om de hoek in Den Hoorn.

Verder natuurlijk ook dagvers geplukte aardbeien van de gebroeders Boersen, eieren van kippen met vrije uitloop die bij Jef aan de overkant van de straat gewoon op de stoep worden aangeboden. Wie ze meeneemt dient in goed vertrouwen af te rekenen door het geld in de sigarendoos te stoppen.

En dan hebben we het nog niet gehad over vis en garnalen van de Waddenzee, de kooieenden, honing en wilde paling van Stan en de Texelse asperges die wijd en zijd geroemd worden. Zelfs collega-koks als Jonnie Boer en Michel Lambermont lopen ermee weg.

Asperges

“Limburgers van het proefstation voor de aspergeteelt die ons alle medewerking verlenen, vermoeden dat onze asperges zo super zijn ‘omdat ze zijn gegroeid met de zachte zilte zeelucht”, lacht de aspergeteler, Bert Keijser. Keijsers aspergebedden, verstopt onder landbouwplastic, kregen een mooi plaatsje in het fotoboek ‘Mijn eiland’ dat kok Jef Schuur maakte in samenwerking met de Haarlemse fotograaf Hans Warnars.

Read More

Rungis – Paradijs Voor Foodies

Het felle licht in de gigantische vishal van het groothandelsparadijs Rungis doet pijn aan onze nog niet geheel ontwaakte ogen. De aanbieders van vis beginnen al om twee uur ‘s nachts, wie een glimp van de lekkernijen uit zout en zoet water wil opvangen, moet er dus vroeg bij zijn.

“Toen er nog geen koeling bestond, handelden de vissers altijd op deze koudste uren”, zegt onze gids Michel Ganneau. “Aan die traditie houden ze nog steeds vast.” Nodig is het niet, in de hal zelf waan je je al op de Noordpool. Er iz zelfs een Engelse winkel waar ze geschenken (horse gifts) voor paardenliefhebbers verkopen in combinatie met culinaire producten!

Aanbieders en afnemers in steriele witte pakken draven langs, wie niet uitkijkt, riskeert een aanvaring met een steekkarretje. En overal staan piepschuimen kratten met in ijs verpakte vis, schaal- en schelpdieren. Kreeft uit Canada, langoesten uit Bretagne, dorade uit Marokko, zalm uit Schotland, scheermessen uit Zuid-Afrika, elke dag opnieuw vers aangeboden uit de hele wereld en weer afgezet in andere delen van de wereld.

Rungis mag zich gerust de grootste versmarkt van de wereld noemen. Tot 1969 haalden restauranthouders, slagers, groenteboeren, kaasboeren, poeliers en kruideniers uit Frankrijk maar ook uit het buitenland hun dagverse handel in Les Halles in hartje Parijs.

Read More

FUNCHAL heeft veel te bieden

Een schitterend eiland met een subtropisch klimaat zonder één meter strand en toch geliefd bij duizenden toeristen. Hoe kan dat? Was het dan toch het glaasje madera, waarover Ted de Braak in lang vervlogen tijden zong, wat ons voor Madeira deed kiezen?

Nee, het drankje madera is in ons land nooit een topper geworden, hooguit in de keuken. Het zijn juist de moderne trends die Madeira opnieuw in de toeristische schijnwerpers hebben geplaatst. Vreemd genoeg staan die trends behoorlijk haaks op elkaar. Immers, wandelen langs de rustieke levadas (irrigatiekanalen) is heel wat anders dan de accu opladen aan de Atlantische Oceaan, in luxueuze zwembaden op 608 kilometer van Marokko en 1000 kilometer van Lissabon. Het éne doen en het ander niet laten – dat lijkt geen gek voorstel.

Madeira is plotseling weer een topper, na de afgelopen tien jaar behoorlijk verbleekt te zijn geraakt, onder andere omdat de wijn het bij ons van de madera won en we borduurwerk en bloemenpracht dichter bij huis ook kunnen aantreffen. Het is dus bepaald niet vreemd, dat Madeira lang het imago had van een wat oubollig eiland, waar de conservatieve Britten zich het meest thuis voelden. Nadat Joao Concalves Zarco in 1418 bij een ontdekkingstocht langs de Afrikaanse kust door een storm beschutting moest zoeken op Porto Santo (37 kilometer naar het noordoosten gelegen en wèl in het bezit van zilverwitte stranden) werd een jaar later Madeira ontdekt.

Read More

Uitgaan, lekker eten en… shoppen

Tanja draait zich vol walging om. Martine staat gillend aan de marktkraam, terwijl ik mijn ogen niet kan afhouden van de lokale Marokkaanse dames die ons gierend van de lach aanschouwen. Het moet ook wel een raar gezicht zijn, drie van die westerse meiden die met een boodschappenlijstje in de hand op de lokale markt een kip kopen. Aan een stal waar ze enkel lévende kippen verkopen.

Zoals iedere Marokkaanse consument wijzen ook wij een kip aan en tekenen daarmee haar doodvonnis. Nek wordt afgehakt, kip zonder kop leeft nog even door, wordt ondersteboven in een oud blikje geduwd, plastic zak eromheen en klaar is kip. Kost een paar dirham, maar dan heb je wel wat.

Drie maanden eerder aten we ook kip, gewoon bij mij thuis. “Maastricht” , opperde vriendin Manon toen. “Nee joh, ben ik vorige maand al geweest” , zei Mo. “Antwerpen, dan?” “Ja maar, daar hebben we al een keer een vriendinnenweekeindje doorgebracht.” En toen dus, viel de stad Marrakech.

Read More