Vier dagen vakantie voor 120 euro

Eindelijk is het zomer en omdat ook de wind de komende dagen gunstig waait, bind ik na jaren weer eens de fietstassen op de bagagedrager om een ‘groot rondje’ IJsselmeer te fietsen. In de tassen wat ondergoed, T-shirts, sokken, een wielerbroek, wat toiletspullen. Om het maar helemaal echt te doen, gaan ook het eenpersoons tentje, slaapzak en -matje achterop.

Omdat uw verslaggever nog van de generatie is die de Nederlandse kaart er soms letterlijk en figuurlijk ingestampt kreeg en daarom het rijtje Delfzijl, Hoogezand, Sappemeer, enz. nog zó voor zich op de kaart ziet, is het vertrek met de wind in de rug richting Utrecht onder het motto ‘Ik zie wel waar ik vanavond slaap’.

Ik passeer Amsterdam buitenom en volg tot en met de stad Utrecht het fietspad langs het Amsterdam-Rijnkanaal. Achteraf toch niet zo’n gelukkige keuze: het gaat snel, maar is ook vreselijk saai. Maar omdat de Utrechtse Heuvelrug lonkt, trap ik nog maar eens extra hard door.

Read More

Lama’s voor toeristen

Lama’s in de Oostenrijkse bergen? Ja, waarom niet? Het Andes-gebergte in Zuid-Amerika zit toch ook vol met deze dieren. Dus in de Oostenrijkse bergen zullen ze eveneens prima hun weg kunnen vinden. Peter Reichholf, een van de weinige lamahouders in Oostenrijk, organiseert sinds kort lamatrekkings door de bergen van het Salzburger Sonnenterrasse. Hij rust zijn lama’s uit met zadels en tuigjes en geeft ze mee aan toeristen. Wat hij al dacht, komt uit: zelfs het vee heeft lol in het begeleiden van wandelaars.

Wel een raar gezicht. Wanneer de lama’s zich op de openbare weg begeven, zitten automobilisten soms bijna omgedraaid in hun stoel. Regenkleding nodig om het gespuug van de dieren te ontwijken? Niet nodig. Peter legt uit dat lama’s, net als honden, in een roedel leven en alleen uit zelfverdediging spugen; wanneer een lagere in rang een hogere in rang dwarszit, volgt een klodder gal. In de drie uur dat we met de lama’s Alejandro, Picasso en Aldo lopen, doet zich slechts één maal een spuugincident voor.

Wandelen met lama’s, ja ja. Zo heel erg veel stelt het nu ook weer niet voor. Het is te vergelijken met het uitlaten van een enorme aangelijnde hond langs een mooie route door de bergen. De lama’s geven het tempo aan, sjouwen de bagage mee en kunnen misschien nog wel een klein kind dragen. Waarom dan toch doen? Het wandelen met deze Andes-dieren schijnt rustgevend te werken. Bovendien wordt beweerd dat lama’s een therapeutische werking hebben bij de begeleiding van ontspoorde jongeren.

Read More

Verraderlijke vulkaan op Fogo

FOGO (Kaapverdië) – De indrukwekkende vulkaan die inmiddels 27 keer is uitgebarsten, de overheerlijke koffie en de fruitige frisse wijn die wordt gemaakt van druiven die kleine boeren aanleveren bij de wijncoöperatie. Bij de laatste eruptie van de vulkaan in 1995 werd die overigens verwoest, maar is inmiddels weer opgebouwd. Dit zijn kort gezegd drie ingrediënten die schreeuwen om een bezoek aan het bijzondere eiland Fogo (Vuureiland), dat behoort bij Kaapverdië.

Van een bruisend stadsleven moet Fogo het in ieder geval niet hebben. Als we zondagochtend vroeg op het eiland arriveren en onze intrek nemen in het knusse pension Pousada Belavista in het centrum van de hoofdstad Sao Filipe, kun je werkelijk een kanon afschieten zonder iemand te raken. Waar zijn de 6000 bewoners van Sao Filipe?

Niemand die flaneert langs de boulevard, geen kinderen die een snelle duik nemen in de zee. Slechts enkele jonge mannen die een kaartje leggen in één van de weinige cafés die open zijn. Een hapje eten bestellen verloopt moeizaam. Daar schuilt meteen één van de grootste problemen van het voorzichtig opkomend toerisme op de diverse eilanden van Kaapverdië: de meeste Kaapverdianen spreken alleen Portugees.

Read More

‘Hollands spoor’ in Antwerpen

De steentjes van de Amsterdamse Dam of een glas-in-loodraam van koningin Juliana. Je vindt het allemaal in… Antwerpen. Jaarlijks genieten ruim een miljoen landgenoten van een weekeindje in de Scheldestad, al beseffen weinigen dat het stadscentrum niet alleen omkomt van de Vlaamse gezelligheid, maar ook talloze Nederlandse schatten en verwijzingen bevat.

“Ook in Antwerpen zelf kwam we er onlangs achter dat de herinneringen aan Nederland nogal onderbelicht bleven. Nogal vreemd natuurlijk wanneer je bedenkt dat veruit de meeste toeristen uit het noorden komen”, aldus cultuurwethouder Philip Heylen, die de nieuwe rood-wit-blauwe rondtocht samen met de Nederlandse ambassade heeft uitgezet.

Wie de wandeling ‘Hollandse sporen in Antwerpen’ op de Grote Markt start, wordt meteen op de vele decoraties van het stadhuis gewezen, die allemaal door landgenoten van boven de rivieren werden vervaardigd. Zelfs nadat de Belgen zich in 1830 van Nederland los maakten, bleef de band bestaan.

Read More

Ruig Mexico heeft alles

Groen van de bomen, blauw van de lucht en grijs van het asfalt. Het zijn de enige drie kleuren die we kilometers lang om ons heen zien. Er zijn geen andere auto’s te bekennen op deze Mexicaanse weg vol gaten. Zo’n tweeduizend kilometer rijden we langs , prachtige watervallen en parelwitte stranden.

We hebben ruim een uur vertraging en eenmaal aangekomen op de luchthaven van Cancun lijkt het eeuwen te duren voordat de koffers arriveren. Het is al bijna donker buiten. Zodra ik het vliegveld uitloop om de huurauto op te halen, haal ik even opgelucht adem. De wegen zien er goed uit, Hollands goed zelfs.

Na wat gehannes met papieren, creditcard en paspoort rijden we weg in onze kleine, grijze Volkswagen Pointer. We zijn doodop en verlangen naar ons eerste Mexicaanse bedje. Links, rechts, nog een paar keer links. In de verte zie ik de weg richting het centrum opdoemen. Ik schrik. Het is er niet alleen een grote chaos van auto’s, die zonder richtingaanwijzer continu van baan verwisselen, maar ook het wegdek is er slecht aan toe.

Read More

PIET PAULUSMA kampeerder in hart en nieren

Weer of geen weer: Piet Paulusma gaat in zijn vakantie liefst kamperen. „Dan voel ik me pas echt vrij. Dat heerlijk primitieve gevoel: met z’n allen onder tentdoek op zo’n veldje, lekker buiten. Kamperen heeft ook iets spannends. Dat heeft te maken met trotseren van de elementen. Weg met al het overbodige comfort, met beide benen op de grond en in de natuur”, glundert de populaire Friese weerman, die elke zomer in Nederland van zijn vakantie geniet, ergens op een camping.

„Kamperen deden we in Friesland van huis uit al”, vertelt Piet, ook alweer over de 50. „En vanaf m’n zestiende mocht ik dan met m’n vrienden en kennissen uit Franeker in de vakantie kamperen op Terschelling. Tentje mee, hupsakee. Camping Cnossen, daar is ’t begonnen. Altijd feest, we zijn daar wat jaartjes geweest. Maar ook later, met Joke en de kinderen: altijd kamperen. Echt heerlijke vakanties hebben we beleefd, de mooiste herinneringen. Elke zomer, plús nog een keer in het voorjaar en in het najaar.”

Nóg is Piet in de zomer het liefst op de camping, ook altijd een dankbare plek voor zijn weerbericht dat Paulusma voor SBS 6 steevast ’op locatie’ presenteert, ergens in Nederland.

Read More

BEREN, allemaal BEREN

Opgewonden kwetterend stappen we door de verse sneeuw alsof we voor het eerst op schoolreisje zijn. Rugzakje op de rug, fototoestel op de buik: we gaan beren kijken. Nog nooit ademden we zulke heerlijke frisse lucht in. Ons hoofd lijkt er licht en vrolijk van te worden. Plots staan we stil en zien afdrukken van heel grote berenpoten in de sneeuw. Dat is waar ook, realiseren we ons plotseling bedremmeld. De beren lopen natuurlijk in hetzelfde bos rond als wij. En echt niet achter glas of tralies, zoals in de dierentuin. Het belooft een geweldige avond en nacht te worden.

Dit alles speelt zich af diep in Finland aan de grens met Rusland. Jani Määttä is onze gids. Vanuit Martinselkonen Wildlife Centre in Suomussalmi verzorgt hij al tien jaar dergelijke trips. Een lichte spanning toe slaat toe. We kunnen ze natuurlijk tegen het lijf lopen. Jani knikt geruststellend. Dat gebeurt eigenlijk nooit. Na twintig minuten lopen wenkt Jani ons. “We zijn nog 500 meter van de hut verwijderd. We moeten nu écht heel stil zijn. ” Even later fluisterend: “We zijn nu op 200 meter genaderd en moeten als een groep bij elkaar blijven.” Geen nodeloos advies.

Als we de hut tussen de bomen ontwaren zien we van rechts al Otelias (zoals Jani haar heeft gedoopt), een moederbeer met drie jongen van één jaar. Een korte sprint en we zijn binnen. Wat zijn ze aandoenlijk. De kleintjes. Zo onbevangen snoepend van de vis die rijkelijk bij de hut is neergelegd. Tegelijkertijd houden ze hun moeder nadrukkelijk in de gaten. Er zijn vast nog meer kapers op de kust die van de weelde aan vis willen genieten. Een heel grote beer komt majestueus aan waggelen. Jani noemt hem Tuima en hij heeft duidelijk honger.

Read More

Uitgaan, lekker eten en… shoppen

Tanja draait zich vol walging om. Martine staat gillend aan de marktkraam, terwijl ik mijn ogen niet kan afhouden van de lokale Marokkaanse dames die ons gierend van de lach aanschouwen. Het moet ook wel een raar gezicht zijn, drie van die westerse meiden die met een boodschappenlijstje in de hand op de lokale markt een kip kopen. Aan een stal waar ze enkel lévende kippen verkopen.

Zoals iedere Marokkaanse consument wijzen ook wij een kip aan en tekenen daarmee haar doodvonnis. Nek wordt afgehakt, kip zonder kop leeft nog even door, wordt ondersteboven in een oud blikje geduwd, plastic zak eromheen en klaar is kip. Kost een paar dirham, maar dan heb je wel wat.

Drie maanden eerder aten we ook kip, gewoon bij mij thuis. “Maastricht” , opperde vriendin Manon toen. “Nee joh, ben ik vorige maand al geweest” , zei Mo. “Antwerpen, dan?” “Ja maar, daar hebben we al een keer een vriendinnenweekeindje doorgebracht.” En toen dus, viel de stad Marrakech.

Read More

Britse Kanaaleilanden romantisch en authentiek

Klein, kleiner, kleinst. Stil, stiller, stilst. Respectievelijk 60.000, 600 en 60 bewoners. Trotse, vastberaden eilanders, zelfgenoegzame maar open karakters, allemaal werkend voor dezelfde baas, Heerlijk verblijf, terug in de tijd, paradijsje op aarde. Dat zijn Guernsey, Sark en Herm. Drie Britse Kanaaleilanden voor de kust van Frankrijk.

Om maar met de deur in huis te vallen: ik bracht een lang weekeinde door op deze drie eilanden en heb van de eerste tot de laatste minuut genoten. Gill Girard is geboren en getogen op Guernsey en weet zo ongeveer alles van dit eiland. Zij is voor één middag mijn gids. We zijn nog maar nauwelijks aan het rondtoeren op het eiland dat 65 km² meet, of we stuiten op een lieflijk tafereeltje.

Een bejaard echtpaar zit knus voor hun prachtige oude huisje in hun bloementuin te genieten van een kopje thee. Het zijn Betty en Ernie Rouillard. Beiden zijn 85 jaar en wonen al tientallen jaren in hun huis dat toepasselijk Hill View heet en in 1625 is gebouwd. De tuin is enorm groot en gaat aan de andere kant van het voetpad verder de heuvel op.

Read More

Reis door de tijd

Rainbow over Stonehenge, Salisbury Plain

Groot-Brittannië telt maar liefst 27 plaatsen op de lijst van Werelderfgoed. Alleen al in Zuidwest-Engeland zijn er vier, die miljoenen jaren verschillen in leeftijd en makkelijk in één tripje te bereizen zijn. Het is weer eens wat anders dan de tuinen en treinen waar deze regio om bekend staat. Reden om de boot te nemen van Calais naar Dover en op zoek te gaan naar de Jurassic Coast, die zo’n 185 miljoen jaar geleden is ontstaan, het mystieke Stonehenge uit de prehistorie, het van oorsprong Romeinse kuuroord Bath, en het karakteristieke mijnenlandschap uit de 18e en 19e eeuw in Cornwall en West-Devon.

Voor de overtocht kiezen we voor de Franse keuken en sfeer van SeaFrance. De ferry vertrekt aan het begin van de middag. Anderhalf uur later zien we de krijtrotsen van Dover opdoemen. Netjes linksrijdend zetten we koers door Kent richting Dorset. Voor we er erg in hebben, zijn we een aantal grote stenen in een weiland gepasseerd.

Zou dat Stonehenge zijn? Staat het bekendste Werelderfgoed van Engeland zo slecht aangegeven? Bij de eerste afslag rijden we nieuwsgierig terug en zien inderdaad een parkeerplaats vol auto’s en bussen voor de bezoekers van Stonehenge. Omdat het al laat is besluiten we het bezoek uit te stellen tot de volgende morgen en nu door te rijden naar onze bed & breakfast.

Read More